كوفه در عهد ابن بطوطه جهانگرد جهانگرد بزرگ ، ابن بطوطه نيز در سفرنامه‌اش كوفه را توصيف مىكند . وى در اواخر سال 725 ( ه . ق ) وارد شهر كوفه شد . او مىگويد : كوفه يكى از عمده‌ترين شهرهاى عراق است كه با برخوردارى از چند ويژگى از ساير شهرها متمايز مىشود ؛ كوفه آرامگاه صحابه و تابعين ، جايگاه دانشمندان و صالحان و مقام حضرت على بن ابيطالب ( ع ) است . ولى اين شهر بر اثر تجاوز دشمنان و نيز فساد و تباهى خفاجه كه در مجاورت آن زندگى مىكردند و به راهزنى مىپرداختند ، ويران شد . كوفه ديوار نداشت و خانه‌هايش نيز از آجر ساخته شده بود ، بازار زيبايى داشت كه بيشتر خرما و ماهى در آن به فروش مىرسيد ، مسجد جامع اعظم آن مسجد بزرگ و شريفى بود كه هفت طاق آن بر روى ديوارهايى از سنگهاى بزرگ و تراشيده شده قرار داشت . اين سنگها به صورت قطعه‌هايى ساخته و بر روى هم نهاده شده بودند و لابه‌لاى آنها سرب ريخته و بسيار طولانى بودند . اين مسجد داراى آثار ارزشمندى است ؛ در برابر محراب از سمت راست قبله ، خانه‌اى قرار دارد كه گويند عبادتگاه حضرت ابراهيم خليل ( ع ) بوده است و در نزديكى آن محرابى است بلند كه چوبهاى ساج پيرامون آن را فرا گرفته است و محراب حضرت على ( ع ) مىباشد و در همان محل ابن ملجم شقى امام ( ع ) را با ضربت شمشير به شهادت رسانيد و مردم به قصد اقامهء نماز به آن‌جا مىآيند . در گوشهء انتهاى صحن به سمت قبله ، محلّى است بسان مسجدى كوچك كه چوبهاى ساج پيرامون آن را فرا گرفته است . مىگويند : آن‌جا محلى است كه هنگام طوفان نوح ( ع ) از تنور آتش ، آب جوشيد . پشت اين محل كوچك ، بيرون مسجد ، خانه‌اى است كه ادعا مىكنند خانهء حضرت نوح ( ع ) بوده است و در برابر آن خانه‌اى وجود دارد كه به گمان آنها عبادتگاه حضرت ادريس ( ع ) مىباشد . محوطه‌اى است متصل به ديوار قبلهء مسجد كه گفته مىشود : محل ساختن كشتى نوح ( ع ) بوده است و در انتهاى اين محوطه ، خانهء على بن ابى طالب ( ع ) و